Een droom van twee minuten

Hoe ik mezelf twee minuten lang koel hield in een ijsbad

Er zijn van die dingen die je al jaren roept dat je ‘ooit nog eens gaat doen’. Bij mij stond hij al lang op mijn dromenlijst: een ijsbad. Twee minuten. Koud. Intens. Ver buiten mijn comfortzone. En nu kan ik zeggen: ik heb het gedaan.

Waarom een ijsbad?

Niet omdat ik per se een ijskoningin wilde worden.
Maar omdat ik mezelf wilde bewijzen dat ik dingen kan die spannend voelen.
Dat ik durf te kiezen voor groei, voor lef, voor het onbekende.
En eerlijk: ik was ook gewoon nieuwsgierig naar die rush waar iedereen het over heeft.

De eerste seconden: pure paniek

Ik stapte erin.
De kou sloeg als een golf over me heen alsof mijn lichaam even vergat hoe ‘leven’ werkte.
Mijn adem ging alle kanten op, behalve de goede.

Maar toen gebeurde het.
Ik vond een ritme.
In. Uit. Rustig. Steady.
En ineens was het niet meer hóe koud het was, maar hóe sterk ik was.

Twee minuten later: trots, kippenvel en een enorme lach

Toen ik eruit kwam, voelde ik me alsof ik net een berg had beklommen.
Mijn hele lijf tintelde.
Ik lachte.
Ik trilde.

Niet omdat het ijsbad zo bijzonder is, maar omdat ik mezelf had verrast.

Wat ik hiervan meeneem

• Soms ligt groei net voorbij die eerste paar seconden paniek.
• Je kunt meer dan je denkt. Echt.
• Een dromenlijst is niet om mee te pronken, maar om af te vinken. Stap voor stap.

En nu?
Op naar het volgende punt op die lijst.