Van slippers naar dikke wintersokken.

De laatste plek die Menno en ik nog wilde zien was Sanur beter bekend als het Benidorm van Bali.

Het stikt er van de bejaarde Nederlanders die de koude winter maanden ontvluchten om hun geklaag gestaag voort te zetten in warmere oorden. Het voedsel word nog net niet voor ze geprakt maar de wegen zijn wel alvast geasfalteerd voor de komst van een horde losgeslagen rollator bestuurders. De gemiddelde leeftijd werd dan ook met onze komst gehalveerd en dat de Nederlanders hier al jaren vertoeven is in alles te merken. We werden in het Nederlands begroet, er staan frikandellen op ieder menu maar ook de term “Rekening-splitsen” is hier een bekend fenomeen.

Al ben ik altijd fan geweest van de Nederlandse humor maar toen Menno vol enthousiasme bij binnenkomst van een restaurant riep “Wanneer begint hier de Bingo?” kon er geen mens om lachen. Ik vraag mij af of ik hier over 40 jaar terug kom en een frikandelletje bestel terwijl ik met mijn man roddel over de dikke billen van de buurvrouw. Waarom ook eigenlijk niet, het is een mooie plek waar het van alle gemakken is voorzien, al hoop ik niet dat ze mijn frikandelletje prakken!!

De bootreis van de Gili eilanden richting Bali voelde als een mokerslag op mijn fysiek gestel. Bijna drie maanden lang heb ik de benen onder mijn lijf vandaan gelopen, ik ben van 134 meter aan een touw naar beneden gestort, ik heb dagtochten gemaakt van urenlang lopen door de meest bosrijke gebieden, ik heb mijn bloed gedoneerd aan vrijwel iedere mug die mijn lichaam bezocht, ik heb de lichten aangedaan bij menig horecagelegenheid, ik heb gezwommen met dolfijnen, schildpadden en de grootste walvissen van dichtbij gezien, ik heb op meters dik ijs gewandeld, ik heb door grotten geklauterd tot de blauwe plekken niet meer te tellen waren en na 3 maanden zij mijn lichaam….”Ik weet niet wat jij nog allemaal van plan bent maar ik kan niet meer!”. Terwijl mijn geest nog alle eilanden had af kunnen struinen en het nog had op kunnen brengen om zo’n 100 tempels met hetzelfde enthousiaste te begroeten was mijn lichaam gewoon op. Ik heb mij neer moeten leggen bij het vonnis dat mijn lichaam mij had opgelegd en dat was rust.

Het bleek dat ik een bacterie had opgelopen en de laatste vier dagen heb ik vrijwel mijn hotelkamer niet verlaten.

De dag van vertrek was aan gekomen en ik voelde mij al iets beter misschien was het de energie die ik kreeg van het idee dat ik mijn familie en vrienden weer in mijn armen kon sluiten. Ik kon ook mijn geluk niet op toen het bleek dat ik 4 stoelen tot mijn beschikking had in het vliegtuig, al reikte mijn korte beentjes amper de 4de stoel, hij was en bleef van mij en ik bewaakte hem met mijn leven! Alle vluchten gingen soepel en was in een wip weer in het vertrouwde Den Bosch. Hier heb ik nog even mijn zus een trauma bezorgt om haar te verrassen op haar werk zij dacht namelijk dat ik een dag later zou komen!! HiHi. Zij had op haar beurt weer een geweldige avond georganiseerd waarbij 1 voor 1 mijn vriendinnetjes te voorschijn werden getoverd. Het was een meesterlijk feest!

Ik besef mij keer op keer dat ik mijzelf gelukkig mag prijzen met de mensen die ik om mij heen verzameld heb. Het is door jullie dat ik de wereld kan verkennen omdat jullie mij altijd een plek geven waarnaar ik kan terug komen, jullie zijn de basis van mijn paklijst ik neem jullie overal met mij mee!!

Liefs,

handtekening

PS.

De blog blijft online omdat ik gewoon blijf dromen maar ze vooral wil blijven vervullen. Oh… wil je mijn foto’s komen kijken mag dat altijd!

Related Posts

Lombok & Gili Eilanden. #51 Slakken eten.

Comments

    • Anoniem
    • 14 februari 2011

    Je bent terug!! Ennn? alweer nieuwe plannen voor n trip?! 😉 ik ga je mooie verhalen missen, heb ze echt met plezier en vol bewondering gelezen!! xxWis.

    • Jennifer
    • 15 februari 2011

    Ben blij dat je terug bent, was een top feestje vrijdag en ik ben heel blij dat jij en je zus mijn vriendinnetjes zijn!

    Kus Jen

    • René
    • 15 februari 2011

    Als je de draad weer wil oppakken?
    Ik heb er nog eentje liggen.

    • babs
    • 16 februari 2011

    joehoeeee you’re back in town!!! En daarom kunnen we zo weer lekker samen eten en kletsen over al je rare gekke en leuke avonturen!!
    Ben blij dat ik er vrijdag toch nog bij kon zijn!! Leuke verrassing he!
    Het was in ieder geval echt toppie! ik glinsterde de dag erna nog steeds na 😉

    • Yori
    • 16 februari 2011

    Yeeh welkom thuis!
    Ik zag je net fietsen bruine in de hinthamereinde onderweg naar Babs denk ik maar gij zag mij niet!
    Kom graag je foto’s bekijken en even kletsen onder het genot van een stukje zelfgebakken taart ;-)?!

    XXX

    • Hoi Jasmijn
    • 18 februari 2011

    Dus kunnen we nu even bekomen van je fantastische reisverhalen.
    Welkom terug in ons kleine maar o zo fijne kikkerlandje, zonder bejaarden want die zitten in Benidorm of Sanur.
    We zullen je vast wel ergens tegen komen, dus tot die tijd Houdoe en BEDANKT voor oew geweldige klets !!!!
    Leo en Gerry

  1. Ziet er erg leuk uit!

Comments are closed.
0 shares

Over mij

Hey daar, leuk dat je hier bent!

Mijn naam is Jasmijn Pols en als dromenjager, new born mom en reislustige avonturier deel ik mijn verhalen met jullie. Liefs,
Hey daar, leuk dat je hier bent!

Recente artikelen