100 dromen

  • 100 dromen

    #31 Champagne sabreren

    Men neme een joekel van een zwaard (Lees: Sabel) en een flesje gevuld met woeste bubbels. Dit is alles wat je nodig hebt, los van een goede hand en oog coördinatie en een beetje lef. Al jaren droom ik ervan om te leren sabreren omdat dit er zo gaaf uitziet en wie wil er nu niet heldhaftig met een zwaard rondzwaaien om vervolgens met kracht de kop eraf te slaan. Zo dacht ook ons Napoleon ook al was het een kleine man hij hield van zijn glaasje prik.  De beste man dronk Champagne als boerenmelk en nam altijd een glaasje op de overwinning maar draaide zijn hand ook niet om…

  • 100 dromen

    #51 Slakken eten.

    Ja er is weer een droom vervuld op mijn lijstje en daar moet natuurlijk over geschreven worden! Allereerst wil ik mijn excuses aanbieden voor mijn taalgebruik. Ik werd er namelijk op gewezen dat “slakken” niet de rechtmatige term is maar dat je “Escargots” moet zeggen (spreek uit: Eskarkoos). Maar in mijn droom zitten slakken dus laten we het gewoon bij slakken houden. Waarom ik deze wens wilde vervullen heeft denk ik te maken met het feit dat ik als klein meisje geregeld met een vriendinnetje en haar familie mee uit eten mocht. En nu kan ik mij herinneren dat ik mijn ogen heb uitgekeken hoe mensen daar zaten te smullen…

  • 100 dromen

    #50 Een spetterende batik cursus en een dot rare feiten!

    Na mijn lichte traumatische ervaring in Kuta in de regen heb ik een bus genomen naar Ubud. Dit is een plaatsje in het midden van Bali en draagt een wat artistieke sfeer uit en ik (als afgestudeerd kunstenaar) voel mij daar enorm op mijn gemak, mensen zijn er wat minder opdringerig en er is hier zowaar wat natuur te zien, top dus!! Ik heb mijn artistieke derrière achterop een scooter geworpen en heb onderhandeld tot ik scheel keek en dat heeft zijn vruchten afgeworpen ik zat in een prachtige plek met uitzicht op een rijstveld en compleet met zwembad en ’s ochtends als ik wakker werd staarde ik recht in…

  • 100 dromen

    #38 Moby Sick en……#19

    Nadat ik op 1e kerstavond wreed uit mijn bed gedonderd ben door een stel aardplaten die over elkaar heen schoven heb ik de volgende dag mijn spullen gepakt want ik vond het maar niks. Dus 2e kerstdag, vrede op aard(beving)* richting Kaikoura vertrokken. Kaikoura staat bekend om het zeeleven, grote groepen wilde dolfijnen zijn hier gewoon vanaf het strand te zien, kreeft in overvloed, oftewel het neusje van de zalm hier hoor in Kaikoura! Samen met Majorie & Marjolein wilde ik op walvissenjacht. Niet dat we met harpoen de beesten te lijf zouden gaan maar we wilden slechts plaatjes schieten van deze zeedino’s. Tijdens het inchecken op de boot had de…

  • 100 dromen

    #12 Kreeft met warme choco on the rocks!

    Graag wil ik jullie een kijkje geven in de wereld van de backpackers, er zijn namelijk verschillende manieren een land rugzakdragend te verkennen. Ze zijn in drie grote groepen op te delen. 1#  Trolley lovers Dit is de chique manier gepaard met rolkoffer, dure restaurants en slechts voor een kort bezoek in het land om hun stressvolle baan te ontvluchten. Ze huren vaak een camper of maken gebruik van duurdere accommodaties. Kortom ze geven geld uit als water en je zal ze zelden in een hostel vinden. #2 World warriors Zij die wel bereisd op pad gaan, doen wat ze van te voren van plan waren te doen, dragen stevige stappers,…

  • 100 dromen

    #2 Dol fijntjes in het noorden maar het stikt er van de Duitsers!

    Eventjes heb ik Auckland verlaten om het hogerop te zoeken namelijk de Bay of islands (zoals de naam ook zegt een baai met eilanden) na een rit van 6uur in een minibusje waren we in Pahia. Een klein vissersplaatsje langs de kust. Onderweg had ik weer een nieuw blik met vrienden open getrokken en daaruit kwam Anna te voorschijn een meisje uit Amsterdam. Met haar heb ik 2 dagen opgetrokken.Mijn doel voor Pahia was om met Dolfijnen te zwemmen omdat het daar in die baai goed kan. Maar we hebben erg getwijfeld niet alleen vanwege het weer het was bewolkt en het regende een beetje. Maar ook omdat het nooit zeker…

  • 100 dromen

    #23 en een rommelbuik.

    Lief dagboek, Hierbij mijn laatste berichtje binnen Nederlandse grenzen. Het lijkt net of mijn kamer getergd is door een heuse wervelstorm alleen buienradar.nl en ik weten wel beter het is namelijk inpakchaos. Kledingstukken en reisgerei hebben her en der hun plek ingenomen in mijn kamer. Tussen het inpakken door heb ik nog even tijd gevonden een berichtje te schrijven. Over een paar uur zal ik boven Europa hangen richting Oceanië tenminste dat hoop ik want ik vlieg met Qantas en die hebben een rare gewoonte noodlandingen te maken wegens motorproblemen. Hmmm…. Mijn buik geeft aan toch zenuwachtig te zijn en rommelt en doet van alles het heeft er ook mee…

  • 100 dromen

    #23 Tattoo ontwerpen (Eerste stappen)

    Nu ik mijn bloed gedoneerd heb kan ik de volgende stap aan #23 leggen, het ontwerpen van mijn eigen tatoeage. Ik weet al wat ik wil alleen de vorm en kleur heb ik nog niet optimaal. Ik ben grafisch ontwerper maar vormgeven op een huid is toch net even wat anders. Ik wil op mijn pols 2 of drie Jasmijn bloemen in kleur zonder zwarte omlijning (voor de trage mensen Jasmijn op pols mijn naam Jasmijn Pols “snappie”) Ik heb al wat mooie bloemen gezien en nu is het een kwestie om samen met een tattooartist aan tafel te zitten en te schetsen. Omdat een Nederlandse Jasmijn bloem wit is…

  • 100 dromen

    #22 Bloeddoneren.

    Het is mij weer gelukt de volgende wens is in vervulling te laten gaan. Na een reeks testen (geen enge ziektes, bloedwaarden, ijzerwaarden en bloeddruk) was ik weer bij de bloedbank te vinden. Dit keer in Den Bosch. Na binnenkomst werd ik nogmaals op mijn ijzerwaarden gecheckt en of de bloeddruk in orde was. Daarnaast moest ik ook nog de lijst invullen of ik rare “dingen” voor geld had gedaan of dat een van mijn vorige vriendjes toevallig met een man naar bed was geweest. Gelukkig kon ik dat allemaal wegstrepen en ook het feit dat ik 2 jaar geleden naar Midden-Amerika was geweest kon geen kwaad. Ik mocht plaats…